O materiałach wykończeniowych i stylu - poznaj sztukaterię

O materiałach wykończeniowych i stylu - poznaj sztukaterię czyli listwy mdf lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże (ściany i elementy architektoniczne), gładzona i polerowana po wyschnięciu. Używan

Dodane: 18-07-2016 09:55
O materiałach wykończeniowych i stylu - poznaj sztukaterię

listwy mdf

Jeśli szukasz listw przypodłogowych to dobrze trafiłeś - zapraszamy =>

Co to jest stiuk?

Stiuk ? materiał zdobniczy w postaci tynku szlachetnego, mieszanina gipsu, wapienia i drobnego piasku lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże (ściany i elementy architektoniczne), gładzona i polerowana po wyschnięciu. Używana najczęściej we wnętrzach budowli.

Gotowy stiuk często imitował marmur. Stosowany do wykonywania tynków, rzeźb pełnoplastycznych, płaskorzeźbionej dekoracji ściennej (sztukateria). Znany był w okresie starożytności (starożytny Rzym), wczesnego chrześcijaństwa, sztuce mauretańskiej, rozpowszechniony w czasach renesansu i baroku. Stanowił także podstawowy materiał w ornamentyce i architekturze Majów.


Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stiuk


Ale co wybrać?

Wybór listew przypodłogowych jest na rynku bardzo duży - są plastikowe, z mdf , drewniane - które wybrać? Niestety, najczęściej wybierane są listwy pasujące wzorem do paneli - to naprawdę duży błąd. Ani nie wygląda to dobrze, ani nie jest praktyczne. Takie listwy są ze złej jakości materiału, są też za niskie, co sprawia że podczas mycia podłogi łatwiej jest zabrudzić ścianę.

Na szczęście - coraz większą popularność zdobywają listwy z mdf. Najczęściej wybieramy białe, ponieważ tworzą ładną linię odcinającą podłogę i pasują do każdego stylu, idealnie również komponują się z białymi ościeżnicami drzwi. Jeśli nie wiesz na jakie listwy się zdecydować, to takie będą najbezpieczniejszym wyborem.


Ciekawostka - twardość drewna

listwy mdf

Twardość drewna ? obok gęstości jedna z cech charakteryzująca materiał jakim jest drewno.

Określanie twardości drewna w porównaniu z innymi materiałami jest trudne, ponieważ niejednorodna jest struktura drewna (drewno wczesne, drewno późne). Na wyniki pomiaru ma także wpływ wilgotność drewna, a także rodzaj przekroju na którym dokonywany jest pomiar.

Twardość poszczególnych gatunków porównywać możemy tylko w oparciu o wyniki otrzymane przy zastosowaniu tej samej metody pomiaru.

Na początku XX w. rozpoczęto próby nad określeniem metody pomiaru, która dawałaby porównywalne i powtarzalne wyniki. Pierwszym był Bugsen, którego metoda pomiaru polegała na wbijaniu w drewno igły o określonej średnicy na stałą głębokość 2 mm. Siła potrzebna do tego była wartością określającą twardość drewna. Jednak ten rodzaj pomiaru dawał dość nierówne wyniki ze względu na niejednorodność drewna wczesnego i późnego.

Metodę tę zastąpiono metodą Janki, która polega na wciskaniu kulki stalowej o określonej średnicy (11,284 mm) w próbkę drewna. Badanie wykonuje się na specjalnej maszynie i trwa ok. 2 minut. Szybkość obciążania powinna wynosić 320 - 480 kG/min. Wynik wyrażony jest w kG/cm2 lub MPa. Dokonuje się co najmniej 4 wciski na każdym przekroju, więc jest możliwość uśrednienia pomiarów. Metoda ta też nie jest idealna, ale jest obecnie najbardziej rozpowszechniona.

Nowszą metodą, która sprawdza się lepiej np. w przypadku drewna iglastego, które ma niejednorodną strukturę jest metoda Brinella. Polega ona, podobnie jak w metodzie Janki, na wciskaniu kulki o średnicy 10 mm w próbkę drewna, jednak mierzy się nie siłę potrzebną do wciskania kulki, bo ta jest stała, a średnicę odciśniętego wgniecenia. Siłę potrzebną do wciśnięcia kulki różnicuje się w zależności od gęstości drewna. Np. dla drewna o małej gęstości stosuje się siłę 10 kG, dla bardzo zwartych 100 kG. Czas badania trwa ok. 1 minuty.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Twardo%C5%9B%C4%87_drewna